Passiefhuis

Het "passiefhuis" werd in 1990 te Darmstadt, Duitsland ontwikkeld. Dit huis richt op een comfortabel intern klimaat te verzekeren, dit zowel in de zomer als in de winter, zonder gebruik te maken van conventionele verwarming of verkoeling.

Het passiefhuis zorgt voor een minimale energieverspilling dankzij een optimale luchtisolatie. Verder verzekert een maximale vloer-, dak- en muur-isolatie (tot 40 cm in de muren en in het dak), kwaliteitsvolle ruiten (driedubbel glas en geïsoleerde chassis) en ventilatie (gmv dubbel flux met hergebruik van warmte) voor de nodige warmte binnen de woning.
De passieve toevoer van zonne-energie is belangrijk en er wordt gebruik gemaakt van bioklimatische bouwprincipes.
Het gebruik van passieve zonne-energie en innerlijke warmtebronnen (elektrische huishoudtoestellen, lichaamstemperatuur van de bewoners, ...) zijn voldoende voor het behoud van een aangename binnenshuis temperatuur, het hele jaar door.

Afhankelijk van het land schommelen de normen van passief wonen.

In Duitsland moeten woningen aan 3 verschillende criteria voldoen vooraleer deze herkend kunnen worden als zijnde een "passiefhuis":

• De behoefte aan verwarmingsenergie mag maximaal 15kWh/m² per jaar bedragen. Dit wordt berekend door het PHPP2007-programma.
• Het totale energieverbruik mag maximaal 45kWh/m² bedragen. Dit omvat o.a. de nodige energie voor verwarming, ventilatie, warmwaterproductie en het gebruik van elektrische huishoudtoestellen.
• Een optimale luchtbestendigheid: de hoeveelheid luchtvernieuwing (gemeten aan een verschil van 50Pa, n50 genoteerd) mag maximaal 0.6h-1 bedragen volgens NBN EN 13829. Deze luchtbestendigheid wordt aan de hand van een blower door test gemeten.

Frankrijk hanteert dezelfde normen bij het labelleren van passieve woningen, mits enkele regio's die lichtelijk verschillen. (De regio Isère bijvoorbeeld, aanvaardt een totaal energieverbruik van 70kWh/m² per jaar.)

Zwitserland hanteert een minergie label.

In België moeten sinds maart 2009, woningen die de label "passieve woning" willen verkrijgen, aan de drie Duitse criteria voldoen alsook aan één extra criteria; woningen mogen maximaal met 5% oververhit zijn (meer dan 25°C).

Een passiefhuis bouwen vraagt om veel zorg en nauwkeurigheid.

Sommigen schatten in dat het 10 à 20% meer kost om een passieve woning te bouwen, vergeleken met een traditionele woning. Anderen beweren dat het zelfs tot 25% meer kan kosten.
Desalniettemin worden deze extra kosten doorheen de jaren zeker gecompenseerd. De tijd, dat hiervoor nodig is, is afhankelijk van de fluctuatie in prijzen van de primaire grondstoffen.

Een passieve woning vraagt bij het bouwen om een grotere financiële investering maar zorgt voor een leefcomfort dat niet kwantificeerbaar is en dat amper te vergelijken valt met een traditionele woning.