Het hergebruik van regenwater
Het blijkt vandaag duidelijk dat men regenwater niet meer zomaar moet laten wegsijpelen in de riolering.
Een snelle berekening: 1m² dakwerk kan zorgen voor het opvangen van 500 liter water per jaar. Het herverbruik van dit water betekent niet enkel een financieel maar ook een ecologisch benefiet.
Dit water zal namelijk niet gemengd worden aan het vuil water dat doorheen de riolering stroomt, noch nutteloos gereinigd worden in een waterzuiveringsstation.
De in regenwater aanwezige vervuiling bestaat uit ‘vaste’ deeltjes die gemakkelijk te filtreren zijn: decanteren en het gebruik van een simpele houtskoolfilter zijn hiervoor genoeg.
Regenwater wordt steeds vaker in kuipen van 1000 à meer dan 20.000 liters opgeslagen. Dit water wordt dan achteraf gebruikt voor de WC's, wasmachines, het besproeien van planten, … Indien men gebruik maakt van aangepaste filters en deze goed geplaatst worden kan men dit water ook gebruiken om zich te wassen, voor de vaatwas en eventueel als drinkwater indien geen enkel reglement dit verbiedt.
Het gebeurt inderdaad geregeld dat regenwater als drinkwater gebruikt wordt, let op, in dit geval moet een gepaste zuiveringssysteem gebruikt worden.
Het wordt ten sterkste afgeraden om stagnerend regenwater te gebruiken dat opgevangen werd op een dakterras of op een dak dat uit een stof bestaat waarvan de chemische onderdeeltjes in water verdunnen.
Des te stijler het dak, des te beter de kwaliteit van het water.
Er bestaan twee types regenbakken waarin het water opgeslagen kan worden:
een betonnen regenbak: deze neutraliseert het natuurlijke zuurgehalte van het regenwater waardoor het water minder corrosief is voor de kuip en de kanalisering. Een dergelijke regenbak plaatsen vraagt wel om de interventie van een professionele vakman en het gebruik van heftoestellen, tenzij ervoor gekozen wordt om de regenbak ter plekke te gieten. Ten gevolge van de installatiekosten komt het meestal duurder uit om dit type regenbak dan een type in polypropileen te plaatsen. De levensduur van dit type regenbak is daarentegen zeer lang (tientallen jaren).
een regenbak uit polypropileen: dit type is veel lichter, gemakkelijk hanteerbaar en goedkoop. Ze kan echter niet onder de grond geplaatst worden indien ze niet beschermd wordt tegen de stuwkracht van de aarde. Deze regenbak moet dus binnen geplaatst worden, zodanig dat ze beschermd wordt tegen de vries in de winter, wat niet altijd mogelijk is. Dit type heeft een levensduur van ongeveer 25 jaar. Het grootste nadeel ervan betreft de kwaliteit van het opgevangen water. Het is namelijk zo dat polypropileen de natuurlijke zuurtegraad van het water niet neutraliseert. Met als gevolg dat het water eventueel polyproleen moleculen kan bevatten en hierdoor de kanalisaties kan aantasten (dit kan min of meer voorkomen worden door op de bodem van de kuip stenen of kalkkorrels te leggen). Mettertijd veroudert het plastiek en dit kan de kwaliteit van het water aantasten. Plastiek kan daarenboven de frisheid van het regenwater niet behouden, wat als gevolg kan hebben dat het water een slechte smaak heeft.
Ook het zuiveren van het water na gebruik ervan is een belangrijke kwestie. Indien de zuivering van het water niet uitgevoerd wordt door de publieke diensten kan dit opgelost worden door het plaatsen van een individueel zuiveringssysteem (voor verder informatie kunt u zich best richten tot bekwame diensten).
De lagune is weinig gebruikte, ecologische wijze om het water te zuiveren. Dit systeem functioneert zonder elektriciteit of andere vormen van energietoevoer, maar vraagt wel om een grotere oppervlakte dan een klassiek zuiveringssysteem. Het water moet hierbij doorheen 1 à 3 verschillende bassins stromen, elke bassin heeft zijn eigen zuiveringsfunctie.
Het water wordt aan de hand van waterplanten, microplankton en kiezelzand gefilterd. Hierna wordt het verspreidt met behulp van een draineerbuis.
Deze techniek vergt weinig onderhoud; enkel de planten moeten 1 à 2 maal per jaar afgemaaid worden.
